Direct naar de inhoud

Juryrapport jongeren 2020

Juryrapport 2020 jongeren

De toekomst is nu.

De jeugd heeft de toekomst, de jeugd leeft nu. De jeugd moet werken aan portfolio’s, school, bijbanen en het liefst ook nog wat maatschappelijks. De jeugd mag niet meepraten, niet stemmen, niet protesteren onder schooltijd. En wie vindt dat? Kortom, er ligt veel vast en er is veel druk, voelen we. Dat zagen we terug in de gedichten van de jeugdige dichters. Wat ons opviel was de boosheid en de somberheid die we tegenkwamen. Boosheid vanwege het klimaat en het milieu, vanwege Trump en andere machthebbers, vanwege het gevoel veel te moeten van het gezag, wie dan ook. Somberheid vanwege het geringe geloof in de leiding, in de mensen die nu de regels bepalen. Somberheid vanwege de onheilspellende berichten over de aarde, die we massaal aan het uitputten zijn.

Gelukkig zagen we ook de lichte en vrolijke kant. De toekomst die nog open is, nog voor je ligt. De dromen, de verte, de ramen als symbool. De kwetsbaarheid, de vragen die beantwoord moeten worden, de mogelijkheden. We zagen ook de wens om dingen anders te doen en de gedachte dat juist de jongeren de kans hebben om een lans te breken voor welzijn, natuur en verantwoorde macht. Ja, de jeugd heeft de toekomst, maar laat ze ook nog even lekker leven in het nu, in vandaag. In het tijdperk van nog niet alleen maar doen, maar in het tijdperk van nog even dromen. Die wens kwamen we veel tegen. Het is nog niet te laat, we kunnen alles nog veranderen. Zo lang de jeugd die visie weet vast te houden, is er niets verloren, zagen ze.

Wij oordeelden niet over deze inhoudelijke kant, maar wel over de manier waarop het gedicht geschreven was. Belangrijk was een poëtische inslag; een stijlfiguur of beeldspraak, liefst wat ambiguïteit. De gedichten waaruit een positief geluid opsteeg, humor of liefde, daar waren we blij mee. Natuurlijk zijn er genoeg redenen waarom we ons zorgen maken over de toekomst, maar er zijn ook genoeg mooie voorbeelden van de vooruitgang, de initiatieven die mensen ontwikkelen, de verbeterde zorg, de open wereld, de particuliere acties en de overheden die de juiste maatregelen treffen. Wie kan daar beter een steen aan bijdragen dan de jeugd? Ze willen meedenken en meedoen en het gevoel hebben dat dat zin heeft. Contact tussen mensen bleek het mooiste verlangen en ook het beste doel. En liefde als geschenk om bij weg te zwijmelen, gelukkig kwamen we dat ook tegen. We hebben weer genoten van al het leuks dat in korte tijd werd gemaakt!

De derde prijs
We zijn geraakt door de verwarring die het gedicht oproept, het zet ons aan het denken. Het zelfvertrouwen dat de ik heeft en de kracht die erin schuilt door ook het breekbare te noemen. Het raam als metafoor is mooi. De derde prijs gaat naar Senna met haar gedicht Reflectie.

De tweede prijs
Dit gedicht bevalt alles wat we zoeken, de veelzijdigheid, de kindertijd en de dingen waarnaar verlangd wordt, de angsten die nog even bezworen kunnen worden. Heel veel willen en nog niet te veel moeten, daar werden we door geraakt. De tweede prijs gaat naar Isabeau met haar gedicht De gedachten van een tiener.

De eerste prijs
Wij poëzieliefhebbers weten; verzet begint met één woord. Kleine daden, voorzichtige stappen, maar dan kan er wel iets groots ontstaan. Deze inhoud sprak ons geweldig aan. Daarnaast zijn we geraakt door de vorm. Prachtig, hoe alles samenkomt in dit gedicht: hoop, lef en kracht. De eerste prijs gaat naar Lizzy met haar gedicht De hoop overwint.

 

 

Foto Deventer FotoKring: Pieter Leeflang